Beginpagina > Nederlands > Het wapen van Crest

Het wapen van Crest

Contenu de la page : Het wapen van Crest

Les Armes
Les Armes

Het wapenschild van de stad is in 1995 gemoderniseerd en vereenvoudigd om makkelijker te kunnen worden afgedrukt, maar het lijkt nog in grote mate op het historische wapenschild. Jean-Louis Brun beschrijft de historische achtergronden van het wapenschild aldus : In de middeleeuwen droegen ridders wapenschilden, waardoor men kon herkennen wie wie was. Ze waren immers van tot top tot teen door een harnas bedekt en daardoor onherkenbaar. De op de schilden afgebeelde « wapens » worden beschreven in een streng gecodeerde « wapenkunde ». Tijdens gevechten en tournooien sierden de « wapens » de wapenschilden en de geborduurde wapenrok van de ridder. Het was niet simpel voor organisatoren van tournooien en voor herauten van de koning om weg wijs te blijven in de wir war van beelden. Zij crëerden daarom de regels van de wapenkunst. In Engeland bestaat het « College of Arms » dat in 1484 door Richard II werd opgericht, nog steeds en heeft niets aan waardigheid ingeboet : zij bepalen nog steeds wie welke wapens voeren mag in hun blazoen. Het woord blazoen komt uit het duits. Aan het begin van een tournooi kondigde een trompetgeschal aan dat de ridders klaar waren voor het gevecht en werden de wapens van alle deelnemers beschreven : « blazonner ».

De wapens van de stad Crest

In de Xde eeuw vestigde een rijke en machtige familie « Arnaud » zich in deze streek. Zij bouwden een klein kasteel aan de toren en de kleine vestiginstad, die daaromheen ontstond heette : « Crista Arnaldorum » - bergkam van de Arnauds. In het Frans : Crête van de Arnauds. Later werd dit Crest Arnaud. Het wapen van de stad Crest kan als volgt worden omschreven : een zilverkeurig bovenkant met daarin drie rode hanenkammen, een azuurblauw middenstuk, met daarin de vierkante toren van zandkleur met ramen en deuren, een groene punt met daarin een grote « C » van goud, de C van Crista (zie kleurenafbeelding hiernaast). Het enige overgebleven exemplaar in Crest is gedateerd : 1530 en bevond zich vroeger in de hoek van het eerste schoolgebouw in de Rue des Ecoles.

De wapens van de Poitiers

In 1165 erfden de Poitiers een gedeelte van de bezittingen van de Arnauds via huwlijk, delen en lenen. Van Willem I tot Lodewijk II, de eerste en de laatst graaf van Poitiers, die het gebied rond Valence en Die in hun macht hadden, woedde er een 250 jaar durende strijd tegen de bischoppen van Valence en Die om het hele gebied in hun macht te krijgen. Deze strijd werd uiteindelijk in 1358 gewonnen door de Poitiers, die de twee kastelen van Crest verwierven. Zij maakten een versterkte vesting van Crest met vestingmuren en toegangspoorten, die helaas in de loop der tijd zijn verdwenen om het verkeer te vergemakkelijken. Alleen de « Porte Saint-André » staat er nog, ook wel « deur van de munten van de duivel » genoemd. Deze benaming komt voort uit de wapens van de Poitiers die bestaan uit een gouden bovenkant met 6 byzantijnse gouden munten (onder elkaar 3, 2 en 1) op een azuurblauwe achtergrond afgebeeld. Dit wapen was vroeger zowel op de binnenkant als de buitenkant van de deur te vinden. Die aan de buitenkant is erg beschadigd door hamerslagen en helaas is niet zolang geleden die aan de binnenkant verdwenen. Er bestaan geen andere oorspronkelijke afbeeldingen meer van.

De wapens van de Prinsen van Monaco

« Honoré de Grimaldi », prins van Monaco, verleende grote diensten aan Frankrijk en koning Lodewijk XIII. In ruil daarvoor kregen de prinsen van Monaco in 1641 grote grondgebieden in de Dauphiné, Auvergne en de Provence. Daar viel ook het gebied van Crest onder. Zo werden de inwoners van Crest leenplichtig aan de prinsen van Monaco. Op de muur van de oude gevangenis (vieille prison) kan men deze in steen uitgehouwen wapens nog goed zien : een zilveren oppervlak met daarin 15 rode (ruitvormige) spillen door een lijstwerk omrand en daarboven een prinsenkroon.

De wapens van een met Frankrijk herenigde Dauphiné

Zij zijn uitgehouwen in een fijne, harde witte steen, mooi bewerkt, met een aan Saint-Michel gewijde rand en snoer gewijd aan de Heilige Geest. Een koningskroon completeert het geheel. Het wapen komt uit een huis dat werd afgebroken waar nu de « Place au Blé » is. Vroeger was daar het Ziekenhuis. Sinds 1860 bevindt dit wapen zich boven de schoorsteen van een bibliotheek in een particulier huis. Deze wapens zijn steeds gebruikt door de franse kroonprinsen.